[sirga]

Fenomen EL Nino na Pacyfiku równa się spokój w okresie huraganów na Atlantyku

Zjawisko ocieplenia zwane "El Nino" na Pacyfiku spowodowało szczególnie spokojny sezon huraganowy na Oceanie Atlantyckim. Jest to mile widziane wytchnienie dla mieszkańców Karaibów

Co kilka lat z nieustalonych dotąd przyczyn ocieplenie Pacyfiku w rejonie Australii i Indonezji jest silniejsze niż zazwyczaj. W takich warunkach powstaje El Nino. Integralną fazą tego zjawiska jest ciepły prąd morski, również o nazwie: El Nino, płynący od wybrzeży Australii w kierunku Ameryki Południowej, przeciwnie do zimnego Prądu Peruwiańskiego. Pasaty wiejące normalnie ze wschodu na zachód słabną, zanikają, a często nawet zmieniają kierunek i zaczynają wiać z zachodu na wschód. Wspomagają w ten sposób ruch „ciepłego morza” z rejonów Australii i Indonezji w kierunku zachodnich wybrzeży obu Ameryk. Ngromadzona tam ciepła woda hamuje zjawisko upwellingu, a brak żyznych wód z kolei pociąga za sobą powolne zamieranie organizmów wodnych i jest prawdziwą katastrofą dla rybaków. Ciepłe wody oceaniczne parują, co skutkuje nadzwyczaj obfitymi opadami na obszarze Ameryki Południowej, Wysp Galapagos i Kalifornii. El Nino wiąże się też ze sztormami, huraganami i powodziami na obszarach normalnie suchych.
Odwrócone przez El Nino układy ciśnienia, temperatur, wiatru i wilgotności wywołują suszę na południowym wschodzie Afryki. W północnej Australii i Indonezji El Nino przynosi susze oraz burze pyłowe. Typowe El Nno trwa zazwyczaj około 12-18 miesięcy, a pasaty przywracają systuację do normy.
Zdarza się, że po zimie z El Nino następuje zima z La Nina. Wtedy układ pogody oraz jego skutki na całym świecie są odwrotne do tych, które wywołuje El Nino. Tam, gdzie były powodzie, następuje susza, a tam, gdzie zima była łagodna, wieje chłodem.

To peruwiańscy rybacy pierwsi zaobserwowali nietypowe ocieplenie wód przybrzeżnych Pacyfiku, występujące zazwyczaj na początku roku. Nazwali to zjawisko El Nno, co po hiszpańsku oznacza: chłopczyk lub Dzieciątko, ze względu na jego pojawianie się w bliskości Świąt Bożego Narodzenia. Nazwę El Nno po raz pierwszy zapisał kapitan Curillo w 1982 r., a w literaturze naukowej przyjęła się na przełomie lat 1982/83.
Fazę przeciwstawną do El Nino to La Nina, po hiszpańsku: dziewczynka. Drugą fazę Oscylacji Południowej wykrył i nazwał norweski meteorolog Uniwersytetu Kalifornijskiego prof. Jacob Bjerknes (1897-1975). Czasami określa się ją także nazwą: El Viejo czyli po hiszpańsku: starzec, jako przeciwieństwo do dziecka/Dzieciątka El Nino.

źródło:www.dominicantoday.com
źródło:www.polskieradio.pl