UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na ich używanie)
Forum Dominikana www.forum.dominicana.com.pl  Strona Główna

Poprzedni temat :: Następny temat
Filmy, które warto zobaczyć, Dominikana
Autor Wiadomość
sirga 
WŁADCA TORTUGI


Wiek: 39
Dołączyła: 11 Cze 2007
Posty: 2099
Wysłany: 13-11-2007, 09:37   Filmy, które warto zobaczyć, Dominikana

Tajemnica Galindeza

"Nowy Jork i Republika Dominikany, baskijski Madryt lat 50-tych i znów Dominikana, ale w latach 80-tych. To miejsca i epoki, gdzie rozgrywa się "The Galindez Files". Mieszanina fikcji i wydarzeń prawdziwych, jest adaptacją książki dokumentalnej, odtwarzającej historię Jesusa de Galindeza, baskijskiego polityka. Galindez po tragicznych wydarzeniach w Hiszpanii pod koniec lat trzydziestych wyemigrował najpierw do Dominikany, potem do USA. W Nowym Jorku pracował jako profesor uniwersytecki. Po opublikowaniu książki o Trujillo Galindez został porwany i zamordowany. Jego ciała nigdy nie odnaleziono.


Pod koniec lat 80-tych Muriel Colber przyjeżdża do Hiszpanii, by zbierać materiały do swojego doktoratu, poświęconego "Etyce w czasach ruchu oporu". Muriel uważa, że najlepszą ilustracją jej tematu będą losy Jesusa de Galindeza. Muriel nie przypuszcza nawet, że ze świata nauki szybko przeniesie się w świat zbrodni i wielkiej polityki. Wciąż jeszcze żyje zbyt wiele osób reprezentujących zarówno amerykańskie CIA, jak i hiszpańską mafię - którzy wiedzą o okolicznościach śmierci Galindeza, i którym poszukiwania Muriel są wybitnie nie na rękę.
"The Galindez Filme" to nie tylko polityczny thriller, ale też historia miłosna i opowieść o próbach dotarcia do prawdy.

Od reżysera

Filmem "The Galindez Filme" postanowiłem powrócić do jednej z największych tajemnic powojennej Hiszpanii - historii tragicznej, niewyjaśnionej do dzisiaj śmierci Jesusa de Galindeza. Galindez był baskijskim prawnikiem i aktywistą politycznym. Po upadku Republiki Hiszpanii w 1939 roku Galindez wyjechał do Dominikany. Tam sprawował oficjalne funkcje w rządzie dyktatora Trujillo. W 1946 roku zamieszkał w Nowym Jorku, gdzie pracował na uniwersytecie, pisał artykuły i był jednocześnie czynnym działaczem Baskijskiej Partii Nacjonalistycznej. W 1956 roku Galindez przystąpił do pracy nad pracą doktorską, poświęconą dyktaturze w krajach Ameryki Łacińskiej. Opierał się przy tym na swoich doświadczeniach i obserwacjach z Dominikany. Wciąż rządzący w tym kraju Trujillo usiłował kupić milczenie Galindeza, ale bezskutecznie.
12 marca 1956 roku, tuż po obronie swojej pracy, Galindez został uprowadzony. Okoliczności tego uprowadzenia i prawdopodobnej śmierci - choć ciała nigdy nie odnaleziono, Galindez nigdy więcej nie dał znaku życia - nie zostały po dziś dzień wyjaśnione. Columbia University przyznał mu pośmiertny tytuł doktora honoris causa. Praca Galindeza została opublikowana - pod tytułem "Era Trujillo" - i stała się bestsellerem.
Dlaczego zainteresowała mnie ta historia? Bo opowiada o tym, jak zmieniało się przez lata pojęcie kodu etycznego, o tym, jak ludzie u władzy usiłowali wpłynąć na niepokornych i o roli służb specjalnych, jako katalizatorów najważniejszych wydarzeń minionego stulecia. Naszym celem było osiągnięcie takiego punktu, gdzie prawda wygląda jak fikcja, a fikcja może być prawdą.
W moim filmie są trzy poziomy narracji. Pierwszy dotyczy Muriel, prowadzącej śledztwo, jednocześnie narratorki, kobiety poszukującej własnej tożsamości. Obywatelka współczesnego "imperium europejskiego", chce dowiedzieć się więcej o etyce ludzi walczących w ruchu oporu i właśnie Galindeza obiera sobie za wzór swojego bohatera romantycznego. Druga dotyczy samego Galindeza - zwłaszcza okoliczności jego zaginięcia. Opowiadam ją w dwóch sferach czasowych - rozgrywając akcję w 1956 roku i pod koniec lat 80-tych, kiedy Muriel stara się rozgryźć tajemnice przeszłości partii Basków. Po trzecie wreszcie, staram się ukazać siły polityczne, które miały ogromny wpływ na taką a nie inną śmierć Galindeza.
Trzeci wątek interesował mnie szczególnie. Chciałem pokazać, że ludzie stojący u sterów władzy bywają bezkarni, mając do dyspozycji szereg ludzi, nazywających siebie "tajnymi agentami".
To fascynująca historia, a my postanowiliśmy nadać jej formę thrillera. Stąd widz otrzymuje kawałki układanki - pełne niedopowiedzeń, półprawd i zaprzeczeń, z których będzie musiał ułożyć sobie logiczną całość.
Sprawa Galindeza wciąż jest pełna tajemnic: nie wiemy, kto stał za uprowadzeniem i zabójstwem Galindeza. Być może jednak nasz bohater żyje, pod zmienionym nazwiskiem. Być może świadczył usługi rządowi Stanów Zjednoczonych, a może dyktatorskiemu rządowi Dominikany? Nie wiemy, jaką ceną przyszło mu zapłacić za wiedzę, jaką posiadł. Niemniej jednak mając taką historię i takiego bohatera, nie mogliśmy nie przedstawić jej na ekranie.
Muriel, nasza bohaterka, dąży do prawdy i my odkrywamy ją razem z nią. Staraliśmy się, by przy zachowaniu konwencji thrillera dopracować nasz film od strony wizualnej - każdy z krajów, w których rozgrywa się akcja, różnicować światłem i kolorystyką. Jednocześnie bardzo precyzyjnie różnicowaliśmy poszczególne epoki, w których toczy się nasza opowieść.
Historia Galindeza jest opowieścią ponadczasową. Dlaczego? Bo choć opowiadamy o wydarzeniach sprzed prawie pół wieku, wciąż słyszy się o podobnych historiach, dziejących się jak najbardziej współcześnie..."
Gerardo Herrero

źródło:www.stopklatka.pl
źródło:esensja.pl


...Jesús de Galíndez, wykładowca na Columbia University w Nowym Jorku i były rezydent Republiki Dominikańskiej napisał w 1956 roku świetną pracę doktorską obnażającą mechanizmy funkcjonowania reżimu Trujillo w tejże Republice. Rozwścieczyło to dyktatora Rafaela Trujillo. Kazał doktoranta Jesúsa de Galíndez porwać z ulicy w Nowym Jorku , przewieźć do Republiki Dominikańskiej i sam zajął się nim fachowo. Powiadają, że dociekliwy naukowiec był zanurzany powolutku do kotła z wrzącą wodą, a sam dyktator osobiście bił go w tym samym czasie pałką. Kiedy de Galindez wyzionął ducha w kotle z wrzątkiem, ciało jego rzucono rekinom na pożarcie, bo przemyślny dyktator utrzymywał specjalnie basen z rekinami dla tego rodzaju rozrywek (o czym osobno). Żeby sprawę zatuszować, bo wiadomość o porwaniu rozeszła się, amerykański pilot, który dokonał porwania także został zamordowany, ale już nie we wrzątku. To dopiero wywołało oburzenie w USA i bardzo zepsuło reputację Trujillo. Ale nic więcej.

źródło:homepages.ihug.co.nz
_________________
Dominikana
  
 
 
sirga 
WŁADCA TORTUGI


Wiek: 39
Dołączyła: 11 Cze 2007
Posty: 2099
Wysłany: 15-09-2008, 04:53   

Czas motyli - In the Time of the Butterflies

Oparta na faktach, poruszająca opowieść o życiu i śmierci sióstr Mirabal. Urodzone i wychowane w Dominikanie czasów dyktatury generała Trujillo, Minerva, Patria, Mate i Dede Mirabal zaangażowały się w działalność ruchu oporu. Każdą kierowały inne motywy - miłość, wiara, niezgoda na bezprawie - lecz dla wszystkich decyzja o włączeniu się w walkę z reżimem była świadomym wyborem. 25 listopada 1960 r. na północnym wybrzeżu Dominikany znaleziono ciała trzech z nich. Rządowe gazety podały, że był to tragiczny wypadek.
Czas motyli to malownicza opowieść o odwadze i miłości. Film ten oparty jest na autentycznej historii trzech sióstr Mirabal, które w 1960 roku zostały stracone za udział w spisku, mającym na celu obalenie rządów dyktatora Trujillo.


Siostry Mirabal, czyli Patria Mercedes Mirabal (27 lutego 1924 - 25 listopada 1960), Minerva Argentina Mirabal (12 marca 1926 - 25 listopada 1960) oraz Antonia Maria Teresa Mirabal (15 października 1936 - 25 listopada 1960) - trzy siostry, mieszkanki Dominikany, które były aktywnymi działaczkami opozycji za czasów dyktatury Rafaela Leonidasa Trujillo. Czwarta z sióstr, Bélgica Adela "Dedé" Mirabal-Reyes, nie brała aktywnego udziału w opozycyjnej działalności.
Siostry Mirabal pochodziły z dobrze sytuowanej i wykształconej rodziny. Wszystkie wyszły za mąż. Po dojściu do władzy Trujillo, ich rodzina straciła cały majątek. Siostry doszły do wniosku, że rządy Trujillo doprowadzą ich kraj do kryzysu gospodarczego, dlatego stanęły na czele opozycji wobec reżimu. Wewnątrz tej grupy znane były jako Las Mariposas, czyli Motyle.

Siostry wielokrotnie trafiały do więzienia, były poddawane torturom. Mimo to nadal podejmowały walkę z dyktaturą Trujillo. Ten zaś postanowił pozbyć się ostatecznie niewygodnych działaczek. 25 listopada 1960 nakazał zatrzymanie sióstr po odwiedzinach u przetrzymywanych w więzieniu mężów. Kobiety były nieuzbrojone. Zaprowadzono je na pole trzciny cukrowej, gdzie zostały pobite na śmierć.
Trujillo wydawało się, że pozbycie się sióstr rozwiąże problem. Tymczasem ich zamordowanie wywołało wściekłość mieszkańców Dominikany. Opinia publiczna stała się bardziej świadoma działań opozycji. Gniew Dominikańczyków obrócił się przeciwko dyktatorowi, który został zamordowany w zamachu sześć miesięcy później.

Siostry Mirabal zostały pochowane w Aguas Bueanas na sąsiedniej wyspie Portoryko.
17 grudnia 1999 Organizacja Narodów Zjednoczonych uznała rocznicę śmierci sióstr Mirabal za międzynarodowy dzień walki z przemocą wobec kobiet.

źródło:www.filmweb.pl
źródło:pl.wikipedia.org
źródło:www.filmweb.pl
_________________
Dominikana
 
 
sirga 
WŁADCA TORTUGI


Wiek: 39
Dołączyła: 11 Cze 2007
Posty: 2099
Wysłany: 03-07-2009, 16:24   

Congos de Villa Mella

Film kolorowy, 21 min
Autor: David Hradetzky

Film ukazuje życie członków wspólnoty religijnej zwanej Bractwem Ducha Świętego, która powstała na Dominikanie w wyniku zderzenia tradycyjnych wierzeń afrykańskich z chrześcijaństwem. Głównym celem filmu jest ukazanie różnic w obrzędach pogrzebowych i wierzeniach związanych ze śmiercią w Bractwie Ducha Świętego z Mata de Los Indios i w Europie.


źródło:www.oczyiobiektywy.art.pl
źródło:www.triculi.com
_________________
Dominikana
 
 
sirga 
WŁADCA TORTUGI


Wiek: 39
Dołączyła: 11 Cze 2007
Posty: 2099
Wysłany: 21-07-2009, 17:54   

The Sugar Babies

"Cukrowe Dzieci” - film pokazujący bestialskie warunki haitańskich dzieci i ich rodzin na plantacjach trzciny cukrowej w Dominikanie.

"Zawsze interesowały mnie prawa człowieka,” powiedziała Claudia Chiesi (...) "Te dzieci zaczynają sadzenie trzciny w wieku 6 - 7 lat, a ścinanie od 12-tego roku życia (...) Jest wiele okaleczeń, ran ciętych i zranień ...

Film "Cukrowe Dzieci” skupia się na "moralnej" cenie cukru i na tych, ktorzy zarabiająją eksploatując w ten sposób człowieka.


Dzieci zarabiają 17 centów za obsadzenie trzciną cukrową powierzchni od 1/2 do 3/4 mili, a dorośli 1.70 USD od tony trzciny ściętej, zebranej, dostarczonej i zważonej ...

źródło:www.dominicantoday.com
źródło:newsinfo.iu.edu
_________________
Dominikana
 
 
sirga 
WŁADCA TORTUGI


Wiek: 39
Dołączyła: 11 Cze 2007
Posty: 2099
Wysłany: 19-12-2010, 21:32   

Księżniczki, (Princesas) - Fernando Leon de Aranoa

dramat, Hiszpania, 2005, 113 min



Wszystko w kobiecie jest zagadką, a jej rozwiązanie to brzemienność. Tak pokrótce można streścić najnowszy film Fernando Leona de Aranoi. Jednak zanim do tego dojdziemy, ktoś może zapytać, o czym jest ten film? Tak więc nie jest to film o prostytucji w ogóle. Nie będzie to również film o dziwkach, jak udało mi się przeczytać w niektórych filmowych portalach. Jest to film tylko i wyłącznie o kobietach i ich wrodzonej czystości, w której "brudni" mężczyźni niczym w źródle Salmakis za wszelką cenę chcą zaznać kąpieli. Księżniczki, bo taki tytuł nosi obraz twórcy rodem z Półwyspu Iberyjskiego, jest dziełem, które stara się w jak najlepszy sposób przybliżyć świat kobiecej wyobraźni i życia w męskim świecie, którego będąc matkami, nie nauczył się okazywać im należytego szacunku. Hiszpanie zawsze potrafili pokazać swój ognisty temperament, który cechowała niepospolita, nieujarzmiona drapieżna namiętność. Patrząc na obrazy Velasqueza, Goi, Dalego czy El Greco, oglądając dokonania w dziedzinie kina Bunuela czy Almodovara, dostrzegamy świat, który w zadziwiająco wizjonerski sposób łączy w sobie brutalny realizm i poetyckie odloty.

Dzieło de Aranoi również wpisuje się w ten nurt. Niemniej trudno go nazwać filmem zrobionym przez mężczyznę właśnie. Brakuje w nim tego maniakalnego spojrzenia, które cechuje kino jego hiszpańskich poprzedników. Można zaryzykować stwierdzenie, że de Aranoa patrzy na świat oczami kobiety, bardziej z dystansu, bardziej na uboczu. Bo na jakiż on świat patrzy? Jest to kultura męska, w której wszystko uległo maskulinizacji, a kobieta została sprowadzona do roli przedmiotu, który ma służyć zaspokajaniu potrzeb. Reżyser stara się nie gloryfikować swoich bohaterek, jednak wyraźnie opowiada się po ich stronie i to z nimi właśnie się utożsamia.


Jego film opowiada historię dwóch kurtyzan, których piękne opalone ciała kontrastują z mrocznym światem prostytucji i brudem madryckich ulic. Mężczyźni przedstawieni są raczej w roli bezmyślnych zwyrodnialców, którzy traktują kobiety jak zwykły jogurt, z którego wyżerają najsłodszy owoc, po to, by zaraz wyrzucić jego opakowanie na śmietnik. Oglądając film, czekałem, czy pojawi się chociaż jedna pozytywna męska postać, niestety, na próżno. Mężczyźni pokazani są mniej więcej tak samo niechlubnie jak w "Piękności dnia" Bunuela. No cóż, pozostało mi tylko zacisnąć zęby i oglądać do końca.

De Aranoa wystylizował w formie swój film raczej na podobieństwo paradokumentu, który gdzieś ukradkiem w zbliżeniach czy w rozedrganych czasami silnie ziarnistych zdjęciach podgląda okropne życie prostytutek. Jednak czy na pewno okropne? Dla widza na pewno. Ale czy aby na pewno dla tych niewinnych istot, które w nim żyją? Ileż piękna i pasji życia jest w tych kobietach, na twarzach których rzadko rysuje się uśmiech i które nieczęsto miewają dobry humor. Ale jakże to wszystko prawdziwe. Kobiety, które nie mają pieniędzy na życie, muszą przeżyć. Caye i Zulema (imigrantka z Dominikany), dwie piękności, które z początku rywalizują z sobą, z biegiem czasu stają się przyjaciółkami. Oddają się ze wstydem, ale tego nie ujawniają. Ich ten świat w zupełności nie dotyczy. Telefony od klientów ciągle dzwonią, a one wciąż muszą żyć i godnie znosić każde upokorzenie. Gdy dochodzi do zbliżenia z mężczyzną, scena, w której ma to miejsce, jest zazwyczaj nieprzyjemna, czasami wręcz ociera się o wulgarność. Z kolei momenty, w których mogą się znaleźć same dla siebie, wtedy, kiedy przechadzają się w pełni gołe i czyste po swoim domu, wtedy, kiedy mogą porozmawiać z bliskimi, aż kipią od erotyzmu. Każda z nich na własną rękę szuka drogi do raju. Do tego wymarzonego królestwa, w którym są księżniczkami. Do tego miejsca, w którym poczują się bezpiecznie. Niestety, żaden mężczyzna nie potrafi ich tam zabrać. Gdy pojawia się jakaś nadzieja, okazuje się, że to następny prymityw, który postrzega ją jako zwykły towar kupiony ze sklepowej półki. Czują się księżniczkami. Chcą być księżniczkami.

Jednak pojawia się milczenie, to głębokie milczenie co zawsze, a często jest to milczenie przed samą sobą, zamykanie oczu przed samą sobą. Ten ból przeradza się w misję, one ratują świat przed jego materialną zgubą. Miejscem, w którym mogą sobie pozwolić na surowy komentarz dnia, to salonik fryzjerski, zza okien którego niczym uwięzione zwierzęta obserwują ulicę, na którą za niedługo przyjdzie im się stawić. Starają się bardzo, by zdawać się powierzchownymi i bezmyślnymi, najprzemyślniejsze wśród nich udają pewnego rodzaju zuchwałość, aby móc jak najlepiej przygotować się do surowej rzeczywistości. Za tym kryje się wielkie poświęcenie, za tym kryje się ofiarowanie. Caye i Zulema, dwie prostytutki, dwie kobiety, które ciągle coś w sobie ukrywają. Matka jednej z nich wypowiada takie słowa: "Żyjemy po to, aby o nas myślano, nigdy na odwrót". Sama kupuje dla siebie kwiaty, wpajając sobie, że są to ciągle te same od męża, który umarł ileś lat temu. Całe życie tych kobiet obraca się właśnie wokół tego jednego zdania. One są księżniczkami, ale tego świata, który tworzą, żadnego innego. Są księżniczkami tego najbardziej realnego z realnych światów. Chcą być kochane, bo one bezinteresownie kochają. Kobieta zawsze mówi życiu "tak" , a "nie" tylko wtedy, kiedy ktoś jej zabroni mówić "tak". One chcą się oddawać, dlatego pragną tego, który bierze, ale tego, który tym samym staje się o coś bogatszy w siebie, bogatszy o przyrost siły, nadziei, wiary. Niestety, nikt nie potrafi pokochać ich tą "żałością".

Po drugiej stronie nie ma tego samego patosu. "Co to znaczy być księżniczką, czyli kobietą?" - pyta jedna z bohaterek drugą. - " To być tak wrażliwą, aż poczuje się na swoim ciele każdą rotację planety. To dlatego jesteśmy ciągle takie oszołomione". Caye nazywa siebie "drogą", która biegnie w nieznane, a najważniejsze na tej drodze są "objazdy". Uśmiech na ich twarzach pojawia się w momencie, kiedy jedna z nich pokazuje drugiej zdjęcie swojego niedawno urodzonego syna. To jest właśnie ten "objazd", to jest ta apologia, pokuta, dla której żyje każda kobieta. Ma miejsce w filmie scena, która poniekąd zahacza trochę o ordynarny symbolizm, ale jest ciekawie zainscenizowana. Podczas nielegalnych nocnych wyścigów samochodowych, gdzieś w dymie wydobywającym się spod rozgrzanych opon i wulgarnych męskich okrzyków, pojawia się kobieca sylwetka, prawie całkiem naga. Przechadza się po wysokim krawężniku i probując utrzymać równowagę, rozpościera ramiona, upodabniając się do pozy umierającego na krzyżu Chrystusa. Czy uda się jej odkupić świat? Tego musimy już domyślić się sami. Jednak nie to jest tutaj najważniejsze. Najistotniejsze w tej scenie jest ukazanie istoty kobiety, która zawsze będzie dominować pierwiastkiem duchowym nad mężczyzną, który popadł w swoim bytowaniu w niezdrowy rozwój materialnej strony życia. Kobieta utrzymała tą równowagę, ona nie upadała. Jak mawiał Baudelaire: "ona nie rozdziela ciała od duszy", dlatego bliżej jej do zwierzęcia, jest bardziej zwarta i nie upada . Caye wypowiada takie słowa pod koniec filmu: - "Ja nie wierzę zbytnio w Boga, ale boję się, że po śmierci będę musiała przeżywać znów coś podobnego". To zdanie chyba najdobitniej rysuje wyobrażenie na temat dziewiczości i naturalności kobiecych poglądów, które podobnie jak natura świata będzie po wiek wieków czymś niemoralnym.

De Aranoa, idąc chyba w ślad największych twórców kina, przedstawia kobietę jako ten powiew transcendencji, której mężczyzna przez swój obiektywizm poglądów i zepsutą moralność nigdy nie zrozumie. To jest właśnie ten pocałunek przez szybę, jak to zwykł pokazywać Antonioni, to jest ten śnieg, który widzi w swojej wizji Alex z „Mechanicznej Pomarańczy", to jest to morze, w kierunku którego biegnie młody Antoine Doinel. Każdy mężczyzna chce wrócić tam, skąd przybył, tylko jakoś zapomniał, jak to osiągnąć...

Ostatnia scena pozostawia iskierkę nadziei. Gdy dzwoni telefon, Caye po długim namyśle każe matce podnieść słuchawkę, aby ta dowiedziała się, kim jest naprawdę. Chce uzmysłowić wszystkim, kim jest naprawdę. Czy ten tłumiony krzyk rozpaczy to krzyk świata? Czy będzie to ten telefon, który przyniesie ukojenie? Obraz się ściemnia. W tle rozbrzmiewa gitara Manu Chao, a De Aranoa pozostawia szereg pytań. Czy marzenia nie umacniają? Czyż marzyć to nie znaczy być realnym?
Czyż życie nie jest uciekającym cieniem snu...?

Film został nagrodzony trzema nagrodami Goya - dwoma aktorskimi dla bohaterek tytułowych oraz dla Manu Chao za piosenkę „Me llaman calle". Reżyser, Fernando León de Aranoa, uważany jest za najważniejszego twórcę współczesnego kina hiszpańskiego.

"Me Llaman Calle" - Manu Chao

nazywają mnie ulicą
deptaną tratwą
zagmatwaną stratą
nazywają mnie ulicą
ulicą nocy
ulicą dnia
idę tak zmęczona
idę tak pusta
a ty wjeżdżasz swoim autem
nazywają mnie ulicą
jestem winna radość
ulica zamężna, ulica bólu
ulica miłości
ulica chodząca górą
ulica chodząca dołem
nie jestem obniżką
ni też życiem jestem ulicą...



źródło:www.kinoskop.pl
źródło:www.film.gildia.pl
_________________
Dominikana
 
 
sirga 
WŁADCA TORTUGI


Wiek: 39
Dołączyła: 11 Cze 2007
Posty: 2099
Wysłany: 20-12-2010, 12:29   

In the Heights - musical


Ekranizacja broadwayowskiej produkcji opowie historię właściciela nowojorskiej winiarni, który postanawia przejść na emeryturę i zamieszkać w Republice Dominikańskiej. Wkrótce bohater odkrywa jednak, że niełatwo jest opuścić okolicę, której mieszkańcy stali się bliscy niczym rodzina.

W roli głównej zaprezentuje się Lin-Manuel Miranda, twóca musicalu i odtwórca głównej roli w teatralnej produkcji. Za reżyserię odpowiedzialny będzie Kenny Ortega. Marc Klein napisze scenariusz.

źródło:www.nytours.us
źródło:film.wp.pl
_________________
Dominikana
 
 
sirga 
WŁADCA TORTUGI


Wiek: 39
Dołączyła: 11 Cze 2007
Posty: 2099
Wysłany: 29-12-2010, 14:13   

Sanky Panky, José Enrique "Pinky" Pintor


Dominikana ma piękne plaże, pięknych ludzi i jeszcze kogoś o nazwie "Sanky Panky", a od kogo turystki starają się trzymać z daleka ... Film opowiada o perypetiach Genaro, spłukanego z pieniędzy i zdesperowanego sanky-panky, który chce zdobyć wizę do Stanów Zjednoczonych poprzez małżeństwo z jakąś bogatą, starszą Amerykanką.

Pierwsze sceny mają miejsce w sławnym Altos de Chavón, gdzie odbywa się koncert zespołu Aventura, a następnie przenosimy się do Bávaro. Sceny kręcono również w stolicy kraju - Santo Domingo, m.in: w Zona Colonial, Malecón, Mercado Modelo i Plaza de España oraz w kilku innych dzielnicach.

"Sanky Panky", komedia dominikańska wyprodukowana w roku 2007 jest humorystycznym spojrzeniem na mało znane zjawisko uwodzenia podróżnych dla osobistych korzyści.
Film w całości nakręcony w Republice Dominikańskiej stał się wielkim hitem zarówno w Dominikanie, jak i wśród społeczności dominikańskiej za granicą i zwrócił uwagę na kwestie związane z dominikańską diasporą (rozproszenie członków danego narodu wśród innych narodów).

Znana piosenka z filmu:
En Un Solo Dia (W jeden dzień) Piosenka zaczyna się od 01:40

źródło:www.wewatchmoviesfree.net
_________________
Dominikana
 
 
sirga 
WŁADCA TORTUGI


Wiek: 39
Dołączyła: 11 Cze 2007
Posty: 2099
Wysłany: 29-12-2010, 16:12   

Sugar - Anna Boden, Ryan Fleck


produkcja: USA, Dominikana

Historia Miguela Santosa, gwiazdy baseballu z Dominikany, który w wieku 19 lat wyjeżdza do USA, aby grać w baseball w stanie Iowa. Tam stawia czoła nie tylko sportowej rywalizacji, ale również barierom językowym i kulturowym... Sugar jest pewnym siebie nastolatkiem z biednej wioski, ale talent i ciężka praca sprawiają, że przenosi się ze swojej miejscowej szkółki baseballowej do zespołu klasy A w Iowa. Nie jest to Yankee Stadium, o którym marzy, ale to dobry początek.

źródło:www.sdx.pl
źródło:en.wikipedia.org
_________________
Dominikana
 
 
sirga 
WŁADCA TORTUGI


Wiek: 39
Dołączyła: 11 Cze 2007
Posty: 2099
Wysłany: 29-12-2010, 18:56   

The Butchers Son (La Soga)

Kryminał, dramat, Dominikana, USA 2009
Produkcja: Jeffrey Crook, Manny Perez
Reżyseria: Joshua Crook
Obsada: Manny Perez, Fantino Fernandez, Denise Quinones


Film zobaczyć można tylko w wybranych kinach


W biednych dzielnicach Santiago, gdzie na ulicach panują dealerzy narkotyków, królują przestępcy deportowani ze Stanów Zjednoczonych za łamanie prawa, zwykły właściciel małego sklepu mięsnego wychowuje syna, Luisito. Pewnego dnia chłopak jest świadkiem, jak jego ojciec zostaje zamordowany z zimna krwią przez złoczyńcę o imieniu Rafa. Zrozpaczony Luisito poznaje generała, który jest szefem tajnej policji na Dominikanie. Generał Colon bierze pod swoje skrzydła chłopaka, który po dwudziestu latach staje się jego prawa ręką w walce z przestępcami. Luisito cały czas chce jednak pomścić śmierć swojego ojca.

Przerażający obraz przestępczego świata.

źródło:www.informacjeusa.com
_________________
Dominikana
 
 
sirga 
WŁADCA TORTUGI


Wiek: 39
Dołączyła: 11 Cze 2007
Posty: 2099
Wysłany: 29-12-2010, 21:31   

Sex and Black Magic (Orgasmo nero / Black Orgasm / Voodoo Baby)


Gatunek: Dramat, Erotyczny
Produkcja: Włochy , Dominikana 1980
Reżyseria: Joe D'Amato
Obsada: Susan Scott, Richard Harrison, Lucia Ramirez, Nieves Navarro, Mark Shannon


Starzejące się małżeństwo wyjeżdża na tropikalną wyspę, chcąc pobudzić zanikające życie erotyczne. Nie wiedzą, że otrzymają znacznie więcej, niż są gotowi prosić. Zmysłowi tubylcy ... Czarna magia ... Perwersja ... Kanibalizm ...

Helen znajdzie się pod wpływem (seksualnym) pięknej, miejscowej kobiety o imieniu Haini (Lucia Ramirez), która zna voodoo ...

źródło:bigserwer.org
źródło:www.shop.horrormovieempire.com
_________________
Dominikana
 
 
sirga 
WŁADCA TORTUGI


Wiek: 39
Dołączyła: 11 Cze 2007
Posty: 2099
Wysłany: 30-12-2010, 14:30   

La del padre maldición Cardona (The Curse of Father Cardona/ Klątwa Ojca Cardona)

Komedia, romans, Dominikana 2005
Reżyseria: Félix Germán
Obsada: Alvarez Anthony, Pedro Abreu i Ariza Lidia


Podróżujący ksiądz walczy z pokusą miłości podczas próby uwolnienia miasta Constanza od niewyjaśnionych zjawisk mających związek z diabłem ... Po przybyciu na wyspę, Ojciec Cardona (Koldo) jest oderwany od swojej boskiej misji przez Flor (Zoe Saldana), miejscową piękność, która pozostaje również w ścisłej relacji z przystojnym duchownym, Ojcem Jerónimo (Anthony Álvarez).

Dowcipna opowieść o pożądaniu, ignorancji i romansie z dużą dawką tradycyjnego latynoskiego magicznego realizmu. Mówi o miłości i iluzji, miłości ludziej i miłości Bożej. Akcja rozgrywa się w miejscu, gdzie czas się zatrzymał, można łatwo powiedzieć, że jest się w roku 1940, jak i być w 21 wieku. Ponadczasowy humor.
Warto zobaczyć ten interesujący, mało znany gatunek kinematografii zwłaszcza, że wychodzi z Ameryki Łacińskiej.

źródło:www.swap.com
_________________
Dominikana
 
 
sirga 
WŁADCA TORTUGI


Wiek: 39
Dołączyła: 11 Cze 2007
Posty: 2099
Wysłany: 12-02-2011, 00:46   

Con alas pintadas

Dramat, Dominikana 2011
Reżyseria: C. Mark DeGaetani
Obsada: Tom Sizemore, Steven Bauer, Juan Fernández, Miriam Colon



Niektóre podróże zabiorą cię daleko ... ale największa z nich zabierze cię do domu

Con alas pintadas - opowieść o dorastaniu, analizująca jeden rok z życia Caonabo - 18-letniego rybaka Taino rozdartego między artystycznymi aspiracjami, a głębokim pragnieniem by uciec od realiów współczesnego dominikańskiego ubóstwa.

źródło:www.imdb.com
_________________
Dominikana
 
 
sirga 
WŁADCA TORTUGI


Wiek: 39
Dołączyła: 11 Cze 2007
Posty: 2099
Wysłany: 18-06-2011, 21:17   

Manito

USA, 2002, 78 min
Reżyseria: Eric Eason


Nagroda Specjalna Jury na MFF Sundance 2002
Nagroda Jury na MFF Miami 2002
Nagroda Jury na MFF Atlanta 2002


Jeszcze kilkanaście lat temu Washington Heights było centrum handlu crackiem metropolii nowojorskiej, jedną z najniebezpieczniejszych części miasta. Powoli zamienia się w jedną z najlepszych dzielnic latynoskich w USA. W miarę jak wyprowadzają się dealerzy, ożywają wieczorem ulice, młodzi ludzie z całego miasta przyjeżdzają bawić się w modnych klubach.

Ten ponury, pełnometrażowy debiut scenarzysty i reżysera Erica Easona Gritty, cechuje podobne wyczulenie i wrażliwość na historie kryminale, co niektóre seriale policyjne. Mały Manny (Manito) wyrósł na zdolnego młodego człowieka, stypendystę Uniwersytetu Syracuse. Reprezentuje nie tylko nadzieje swojej biednej rodziny, ale też zmieniające się oblicze swojej społeczności. Jego wyobcowany ojciec, Oscar, handlował kiedyś narkotykami, a starszy brat, Junior, był w więzieniu. Akcja filmu rozgrywa się w ciągu 48 godzin począwszy od poranka dnia, w którym Manny (Leo Minaya) kończy szkołę średnią. Jest zdolny i miły, mieszka ze swoim łagodnym dziadkiem i najwyraźniej ma za dobre serce do tego niedoskonałego świata. Każdy, kto widział film przyrodniczy albo kreskówkę Disneya już zaczyna się obawiać; Manny jest tą sarenką, która może wpaść w poważne tarapaty, jeśli za daleko zabłądzi.

Film spotkał się z rewelacyjnym przyjęciem na wielu festiwalach i co najważniejsze wśród nowojorskich Dominikańczyków, którzy orzekli, że jak żaden inny ukazuje duszę ich społeczności.

źródło:wikimedia.org
źródło:www.stopklatka.pl
źródło:www.filmweb.pl
_________________
Dominikana
  
 
 
sirga 
WŁADCA TORTUGI


Wiek: 39
Dołączyła: 11 Cze 2007
Posty: 2099
Wysłany: 18-06-2011, 21:25   

Czerwony paszport (Pasaporte rojo)

USA, 2002, 90 min
Reżyseria: Albert Xavier


Nagroda Publiczności na Festiwalu LaCinemaFe, Nowy Jork 2003

Dynamiczny, dobrze skonstruowany kryminał Czerwony paszport świadczy jak najlepiej o żywotności latynoskiej sceny filmowej w Nowym Jorku. Film sprawnie posługuje się klasyczną hollywoodzką konwencją, jednak jego główne zalety to ekscentryczne postaci i lokalny koloryt, bodegi, sklepy z cygarami, latynoskie kluby i kamienice Washington Heights.

Historia Fabio Reyesa, prawdziwego artysty - fałszerza, który po odbyciu 10 z 25 lat kary więzienia nie pragnie niczego innego, jak odbudowania więzi ze swoją córką i życia w spokoju. Życie jednak nie zawsze jest tak sprawiedliwe, a licho nie śpi. Fabio wpada w ciąg oszustw, kłamstw, podejrzeń i morderstwa, nic nie wygląda tak, jak miało.

źródło:www.stopklatka.pl
źródło:www.filmweb.pl
_________________
Dominikana
 
 
sirga 
WŁADCA TORTUGI


Wiek: 39
Dołączyła: 11 Cze 2007
Posty: 2099
Wysłany: 18-06-2011, 21:36   

Washington Heights

USA, 2002, 82 min
Reżyseria: Alfredo De Villa


Tribeca Film Festival 2002
MFF Los Angeles 2002
Festiwal Nowego Kina Latynoamerykańskiego, Hawana 2002
MFF Mar del Plata 2003


Konflikt pokoleń pomiędzy rodzicami wychowanymi w Dominikanie, a ich dziećmi urodzonymi w Nowym Jorku jest jednym z tematów często pojawiających się w filmach młodych filmowców. Washington Heights jest opowieścią o właścicielu typowego dla dzielnic latynoskich sklepiku bodegi, będącej centrum życia sąsiedzkiego i jego synu Carlosie, który chce wyprowadzić się do normalnej amerykańskiej dzielnicy. Ambicje artystyczne Carlosa - ilustratora komiksów - są zupełnie obce ojcu, który nie podziela jego fascynacji kulturą amerykańską.

Film opowiada historię Carlosa ... Marzy on, aby wyrwać się z miejsca, w którym mieszka, do Nowego Yorku, gdzie może odnieść sukces we wspomnianej branży. Kiedy jego ojciec, prowadzący niewielki sklep, zostaje zastrzelony w napadzie rabunkowym, chłopak zmuszony jest do pozostania i prowadzenia sklepu. Po pewnym czasie Carlos zaczyna rozumieć, że aby odnieść sukces i zostać cenionym artystą, musi zaangażować się w życie lokalnej społeczności. Zdobyte w ten sposób doświadczenia powinny pomóc mu w pracy.

źródło:www.stopklatka.pl
źródło:www.filmweb.pl
_________________
Dominikana
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Template spacevision v 0.3 modified by Nasedo. Done by Salseros

Forum dominikana

Dominikana wakacje, zdjęcia, informacje

Strona wygenerowana w 0,17 sekundy. Zapytań do SQL: 9